Landgraafse Alpine Club (LAC)

Activiteiten

Op de toppen van Europa

Extremer kan het niet: vanaf achter de bar tot bovenop de top van de Zwitserse Allalinhorn (4010 m). Jan kempin werkte vroeger als vrijwilliger in jongerencentrum Fenix in Sittard. Op een gegeven moment vond hij dat het tijd voor meer actie en organiseerde een activiteit met mountainbike, kanovaren en klimmen. Bij dat laats een te kwam bij Jan de kriebels naar boven. En anno 2005 zijn die kriebels er nog steeds.

Klimmen is de grote passie van Jan kempin, inbedrijfsteller IOS. Het kan nog vele manieren legt hij uit. Je hebt alpine klimmen, rots klimmen en bergwandelen. Jan doet het allemaal. Sinds de eerste klimtocht in 1994 heeft hij al heel wat bergen bestegen. Nee, niet de Limburgse Cauberg of Keuteberg. Maar echte bergen in Zwitserland, Oostenrijk en Italië. Samen met een aantal vrienden klimt hij naar de toppen van Europa.

De liefde

Ook in de buurt van Barcelona ligt een flinke berg (Monseratte). Jaren geleden kreeg Jan niet alleen daarvan de kriebels, ook van een Spaanse schoonheid. Want hij kwam er Carmen Ruiz Nuñez tegen, met wie hij twee jaar geleden trouwde. Zo vijfmaal per jaar gaan we samen naar Spanje. Niet om te klimmen, maar om mijn schoonfamilie te bezoeken. Carmen klimt bovendien niet, zij heeft andere hobby's. Als we richting Barcelona rijden, doemt in de verte die berg (Monseratte) ineens op. Een heel mooi gezicht, zeker omdat het landschap omheen heel vlak is.

Echte vriendenclub

Jan klimt vooral met de 25 andere leden van de landgraaf alpine club ( L. A. C.). Dat de vereniging zo klein is, heeft een reden.. Je kunt alleen lid worden als twee andere je aandragen." Zo blijven de selecte groep behouden. De LAC is dan ook een echte vriendenclub. Het moet klikken, want soms ben je wel 48 uur samen. Je moet elkaar blindelings- voor 110%- vertrouwen. Zeker als je de langs steile rotswanden klimt. De vrede een waarvan de oudste lid inmiddels 60 is, trekt er bijna maandelijks om op uit om te klimmen. Of andere outdoor events, zoals kajak er naar mountainbiken, gecombineerd met wat klimwerk. Ook reisen ze met enige regelmaat naar de Alpen en Pyreneeën om een topje te pakken.

Indoor klimmen

Bij alpine klimmen is het de de uitdaging de hoge toppen te bereiken. Daar getraind Jan en "buiten hallen" in de Ardennen, waar je vrij kunt klimmen. We zijn dan met een touwgroep van maximaal twee personen. De voorklimmer gaat als eerste naar boven. Een ander zorgt dan dat het touw is gezekerd. Omdat het klimmen tegen de rotsen niet altijd mogelijk is, kunnen de klimvrienden ook terecht in in indoorhallen, zoals Neoliet in Heerlen. Hier heb je gigantische wanden waarop verschillende knobbels, de grepen zitten. Het is de bedoeling om via een bepaalde kleur grepen het parkoers af te leggen. De route zijn ook nog eens op moeilijkheid geclassificeerd door middel van een cijfer -lettercombinatie, bijvoorbeeld 4B, 6A of 8A. Met dit systeem worden de klimhallen regelmatig wedstrijden gehouden.

Eerste naar basiskamp

Alpine klimmen in de natuur zijn ultieme droom. Jan : als je een top hebt bedongen geeft dat een enorme kick. Onbeschrijflijk! Tot nu toe heb ik alleen maar in Europa geklommen. De hoogste top die ik heb bereikt, is die van de Allalinhorn in het Zwitserse Saas-Fee. Die was met zijn 4010 m een behoorlijke jongen. Zo'n hoge klim vergt de nodige conditie en tussentijdse rust.. Je klimt de eerste dag naar het basiskamp, dat tussen twee en 3000 m ligt. Hier blijf je een tijd om aan de hoogte te wennen. Dat is noodzakelijk, omdat je daarboven kansen op hoogteziekte.

Dode de zone

Het basiskamp ligt op een gletsjer. Dat geeft al een heel apart gevoel, vertelt Jan want een gletsjer leeft, hij is constant in beweging. Je hoort het kraken en af en toe trilt het ook. Een hele belevenis op zich. De tweede dag klim je door naar de top. De ijle lucht maken het extra zwaar. Hoe dunner de lucht, des te gevaarlijker. Boven de 6000 m noemt men dan ook de dode zone. Je lichaam sterft langzaam af door zuurstofgebrek. Maar zo hoog was Jan tot nu toe niet. Toch was de Allalinhorn een enorme prestatie. Bovenop de bergtop krijg je een enorme adrelinekick van het geweldige uitzicht!Overal om je heen zie je de natuur. Die stilte geeft echter rust.

Ontmoeting met gems

Bergklimmen kun je niet zomaar, je hebt er eerst een specifieke traing voor nodig. Maar bergwandelen is wel voor iedereen te doen, van jong tot oud, als je maar een redelijke conditie hebt. "Het wandelen is ook een mooie buitensport", vindt Jan. "En in de natuur kun je ieder moment iets anders moois zien. Als je vroeg op pad bent , kom je de mooiste dieren tegen, van vogels tot berggeiten". Het tegenkomen van zo'n geit, een gems, op een heel smal pad kan nog spannend zijn ook. Links de afgrond en rechts een steile wand. Wat doe je dan? "Vrij simpel" aldus JAn. "Je blijft rustig staan en laat het dier langskomen. Laat het niet schrikken, want dan kan het je aanvallen."

Schoon achterlaten

Voor het klimmen in de bergen heb je een goede uitrusting nodig. Zoals schoenen van hoge kwaliteit, waaronder je stijgijzers kunt binden. De kleding is vaak van cortex, een soort ademende en waterafstotend kleding. Het is geen goedkope hobby: voor een goede uitrusting ben je al gauw een paar duizend euro kwijt, al gaat het om een eenmalige aanschaf. Verder gaan vaak tenten mee op expeditiet. "Maar soms slapen we ook onder de sterrenhemel." Jan staat alweer als hij er aan denkt. "Tijdens het bergwandelenkun je prima van hut naar hut lopen. Je kunt er tegen een kleine vergoeding terecht en je eigen potje koken. Je laat laten schoon achter, zodat de volgende er zo in kan." Schoonheid heeft de landgraafse alpine club ook hoog in het vaandel. Er staat een zware straf op het in de bergen achterlaten van afval. Dat vindt Jan een heel nobel streven." Er is al genoeg vuil. Laten we daar waarderen en schoonhouden!

Hoge Elbroes

Jan wil graag weer eens op ëxpeditie. "Wie weet bestijging ik ooit nog de hoogste berg van Europa. Dat is deElbroes, in de Kaukasus, , in het Europese deel van de Sovjetunie. Het is een dode vulkaan met twee toppen van 5633 en 5595 m."

GTI perspectief nummer 29, september 2005